خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط مکش در وفا کزآن توامفتنهٔ خط دلستان توام
۲
بی تو با چشم خون فشان همه شبدر غم لعل درفشان توام
۳
از دهانت چو گوش را خبر استمن چرا چشم بر دهان توام
۴
از تو تا برکنار ماند دلمبی تو چون موی از میان توام
صفحهٔ ۱ از ۳