خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جا در صف عشاق مده اهل هوس راحیفست که از هم نشناسی گل و خس را
۲
تا بر دلت از ناله غباری ننشینداز بیم تو در سینه نهفتیم نفس را
۳
زآهم که شبیخون بفلک میزند امشباندیشه کن ای صبح و نگهدار نفس را
۴
گردیده بحسرت پی محمل بگشائیدانی که چه خون می چکد از ناله جرس را
صفحهٔ ۱ از ۲