خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیشتر عمر چنان بوده‌امکز نظر خویش نهان بوده‌ام
۲
گه به مناجات به سر گشته‌امگه به خرابات دوان بوده‌ام
۳
گاه ز جان سود بسی کرده‌امگاه ز تن عین زیان بوده‌ام
۴
راستی آن است که از هیچ وجهمن نه درین و نه در آن بوده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۴