خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی دل و بی قراری مانده‌امزانکه در بند نگاری مانده‌ام
۲
دلخوشی با دلگشایی بوده‌امغم کشی بی غمگساری مانده‌ام
۳
زیر بار عشق او کارم فتادلاجرم بی کار و باری مانده‌ام
۴
در میانم با غم عشقش چو شمعگرچه چون اشک از کناری مانده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۵