خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو نیست دسترسم آنکه بوسم آن پا رابه هرکجا که نهی پای بوسم آنجا را
۲
تن هزار شهیدت فتاده بر سر کویتبه احتیاط نه ای دوست بر زمین پا را
۳
به رحم اگر به سوی کشتگان نمی‌نگرینگه به جانب ایشان فکن تماشا را
۴
بیا که بی‌گل رویت ز بس هجوم ملالنه سیر باغ شناسم نه گشت صحرا را
صفحهٔ ۱ از ۲