خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس که روز و شب غم بر غم کشیده‌امشادی فکنده‌ام غم بر غم گزیده‌ام
۲
شادی به روی غم که غمم غمگسار گشتکم غم چو روی شادی عالم بدیده‌ام
۳
گر نیز شادی است درین آشیان غممن شادیی ندیده‌ام اما شنیده‌ام
۴
کس را مباد با من و با درد من رجوعزیرا که درد عشق مسلم خریده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳