خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای برده به آبروی آبموز نرگس نیم خواب خوابم
۲
تا روی چو ماه تو بدیدمافتاده چو ماهیی ز آبم
۳
چون شد خط سبز تو پدیداربر زرده نشست آفتابم
۴
هرگه که به خون خطی نویسیمن سر ز خط تو برنتابم
صفحهٔ ۱ از ۳