خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صیاد را نگر که چه بیداد می‌کندنه می‌کشد مرا ونه آزاد می‌کند
۲
بنگر که یار خاطر ما شاد می‌کندبا غیر هم‌نشین و مرا یاد می‌کند
۳
مرغ دلم که این همه فریاد می‌کندفریاد از تغافل صیاد می‌کند
۴
خوش نغمه بلبلان چمن را چه شد که زاغبر شاخ گل نشسته و فریاد می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲