خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۴۵ - نوایی
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمش در نهانخانهٔ دل نشیندبه نازی که لیلی به محمل نشیند
۲
به دنبال محمل چنان زار گریمکه از گریه‌ام ناقه در گل نشیند
۳
خلد گر به پا خاری آسان بر آرمچه سازم به خاری که در دل نشیند
۴
پی ناقه‌اش رفتم آهسته ترسمغباری به دامان محمل نشیند
صفحهٔ ۱ از ۲