خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به من از ناز نگاهش نگریدنگه گاه به گاهش نگرید
۲
رخ او چون گل و خطش چو گیاهگل این باغ و گیاهش نگرید
۳
لشکر انگیخته عشقم از اشکدشت‌پیمای سپاهش نگرید
۴
از ره آتش نفسی می‌آیدشعلهٔ آتش و آهش نگرید
صفحهٔ ۱ از ۲