خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک چشمش که قصد جان داردزمژه تیغ بر میان دارد
۲
می توان یافت کاین تغافل رابمن از بهر امتحان دارد
۳
قسمت عاشقان فراغت نیستبلبل از خار آشیان دارد
۴
پیش روشندلالن خموش نشیننفس آیینه را زیان دارد
صفحهٔ ۱ از ۲