خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مائیم و فراق دیده ای چندبار غم دل کشیده ای چند
۲
وارسته زنام و فارغ از ننگاز دام بلا رمیده ای چند
۳
از شور جنون بکوه و صحراسیلاب صفت دویده ای چند
۴
از بخت سیه ز زندگانیچون شمع، طمع بریده ای چند
صفحهٔ ۱ از ۳