خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنان که در طلب به پی دل نمی‌رسندصد سال اگر روند به منزل نمی‌رسند
۲
این ظلم دیگر است که صیادپیشگانیک بار بر جراحت بسمل نمی‌رسند
۳
در حیرتم که قافله اشک و آه منهر چند می‌روند به منزل نمی‌رسند
۴
غافل ز دل مباش که خورشید و مه طبیبدر روشنی به آینه دل نمی‌رسند
صفحهٔ ۱ از ۱