خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریاد من به چرخ نه هردم نمی‌رسدعیسی‌دمی چه سود به دردم نمی‌رسد
۲
دردم ز کار برد ازین پس ز من مرنجگر ناله‌ام به گوش تو هردم نمی‌رسد
۳
تا در ره تو خاک شدم مشک ناب راگر توتیا کنند به گردم نمی‌رسد
۴
هرچند تندسِیر بود سیل نوبهاراما به اشک بادیه گردم نمی‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲