خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغی که بکوی تو ز پرواز نشینداز جور تو هر چند رمد باز نشیند
۲
شد یار و درآمد ز درم غیر و روانیستجغد آید و در منزل شهباز نشیند
۳
مرغ دل ما از قفس سینه پریده استتا بر لب بام که ز پرواز نشیند
۴
دیرند اسیران تو ناکام بدامترحمست بصیدی که ز آغاز نشیند
صفحهٔ ۱ از ۲