خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما غمزدگان چون زدل آهنگ برآریمصد چشمه خون از جگر سنگ برآریم
۲
مرغان همه در ناله و این طرفه که ما رارخصت نه که در دام تو آهنگ برآریم
۳
جائی ننشینیم بجز گوشه بامتگر بال و پری از قفس تنگ برآریم
۴
آگاه توانیم شد از راز دو گیتیوقتی که سر از بانگ نی و چنگ برآریم
صفحهٔ ۱ از ۲