خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صد بلا ز غمت گرچه مبتلا شده‌امهزار شکر که با درد آشنا شده‌ام
۲
ز خار ما همه گل می‌دمد به دامن دشتبه جستجوی تو تا من برهنه‌پا شده‌ام
۳
جدا ز گلشن کویت طبیب از حسرتبه سان بلبل تصویر بی‌نوا شده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۱