خلوتی با طبیب اصفهانی
شمارهٔ ۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ما درین گلستان جویند گر نشانیبر گلبنی است ما را دیرینه آشیانی
۲
با ما اگر نشینی از مصلحت زمانیعمری پی تلافی هم بزم دیگرانی
۳
یکدم بطاقت خود گر داشتم گمانیمی کردم از تغافل یکچندش امتحانی
۴
کافیست این سعادت ما را که بعد مردنبر زیر سر گذاریم خشتی ز آستانی
صفحهٔ ۱ از ۲