خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتم به زیر پرده و بیرون نیامدمتا صید پرده‌بازی گردون نیامدم
۲
چون قطب ساکن آمدم اندر مقام فقرهر لحظه همچو چرخ دگرگون نیامدم
۳
بنهاده‌ام قدم به حرمگاه فقر درتا هرچه بود از همه بیرون نیامدم
۴
زر همچو گل ز صره از آن ریختم به خاکتا همچو غنچه با دل پر خون نیامدم
صفحهٔ ۱ از ۳