خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۲۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی که تحفه تو جان مختصر سازدبسا که قوت خود از گوشه جگر سازد
۲
در آشیان دو عالم نگنجد آن مرغیکه او ز شیوه عشق تو بال و پر سازد
۳
بر آن سری تو که از صبر همچو تیغ خطیببه پیش صاعقه هجر تو سپر سازد
۴
غرامتست بر آنکس که خاک پای تو یافتاگر ز قرصه خورشید تاج سر سازد
صفحهٔ ۱ از ۱۴