خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۳۳
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند
۲
کسی که دارد امید کنار و بوس ازوبسا که خون دل از دیده در کنار کند
۳
دلم ربود بدان زلف همچو چنگل بازتو هیچ باز شنیدی که دل شکار کند
۴
هزار جور کند بر دلم به یک ساعتو گر بنالم ازو هر یکی هزار کند
صفحهٔ ۱ از ۵