خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریغا کانچه جستم آن ندیدمنجات تن خلاص جان ندیدم
۲
دلم می‌سوزد از درد و چه سازمکه درد خویش را درمان ندیدم
۳
به کار افتادگیِّ خویش ، هرگزندیدم ، هیچ سرگردان ندیدم
۴
بگردیدم چو گردون گرد عالمچو خود واله چو خود حیران ندیدم
صفحهٔ ۱ از ۵