خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چشم باز کردم نور رخ تو دیدمتا گوش برگشادم آواز تو شنیدم
۲
چندان که فکر کردم چندان که ذکر گفتمچندان که ره سپردم بیرون ز تو ندیدم
۳
تا کی به فرق پویم جمله تویی چگویمچون با منی چه جویم اکنون بیارمیدم
۴
عمری به سر دویدم گفتم مگر رسیدمبا دست هرچه دیدم جز باد می‌ندیدم
صفحهٔ ۱ از ۲