خلوتی با مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۷۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عذر روی نهادم پس از هزار گناهچه شوخ چشم کسم لااله الاالله
۲
از آن سپس که ز درگاه باز پس ماندمشعف گرفته دلم بر عبادت درگاه
۳
اگر رجوع بدین در نیاوردم چکنم؟که در زمانه جز اینم نماند مرجعگاه
۴
سزد که خدمت این آستان به عرش نهندسر از عبادت او بر زنم معاذالله
صفحهٔ ۱ از ۵