خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل رفت وز جان خبر ندارماین بود سخن دگر ندارم
۲
گرچه شدهام چو موی بی اویک موی ازو خبر ندارم
۳
همچون گویم که در ره اودارم سر او و سر ندارم
۴
هم بی خبرم ز کار هر دمهم یک دم کارگر ندارم
صفحهٔ ۱ از ۴