خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر مویی سر عالم ندارمچه عالم چون سر خود هم ندارم
۲
چنان گم گشتهام از خویش رفتهکه گویی عمر جز یک دم ندارم
۳
ندارم دل بسی جستم دلم بازوگر دارم درین عالم ندارم
۴
چو دل را مینیابم ذرهای بازچرا خود را بسی ماتم ندارم
صفحهٔ ۱ از ۳