خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تیر عشقت بر دل و جان می‌خورمزخم زیر پرده پنهان می‌خورم
۲
چون غم تو کیمیای شادی استچون شکر زهر غمت زان می‌خورم
۳
چون ز درد توست درمان دلمدردی دردت فراوان می‌خورم
۴
چند گویم کز تو غم خوردم بسیکین زمان صد بار چندان می‌خورم
صفحهٔ ۱ از ۳