خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر از میان آتش دل دم برآورمزان دم دمار از همه عالم برآورم
۲
در بحر نیلی فلک افتد هزار جوشگر یک خروش از دل پر غم برآورم
۳
گر ماتم دلم به مراد دلم کشمافلاک را ز جامهٔ ماتم برآورم
۴
هر دم ز آتش دل اخگرفشان خویشصد شعله زین فروخته طارم برآورم
صفحهٔ ۱ از ۳