خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زیر بار ستمت می‌میرمروی در روی غمت می‌میرم
۲
شغل عشق تو چنان کرد مراکایمن از مدح و ذمت می‌میرم
۳
زندهٔ بی سر از آنم که چو شمعسر خود بر قدمت می‌میرم
۴
حرمت گرچه مرا روی نمودروی سوی حرمت می‌میرم
صفحهٔ ۱ از ۴