خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار چو از دست من برفت چه سازممات شدم نیز خانه نیست چه بازم
۲
در بن این خاکدان عالم غداراشک فشان همچو شمع چند گدازم
۳
چون نفسی دیگرم ز عمر امان نیستاین نفسی چند در هوس به چه تازم
۴
چو گل یک روزه در میانهٔ صد خاربر سر پایم نشسته سر چه فرازم
صفحهٔ ۱ از ۳