خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عشق تو قبلهٔ قبولمکرده غم تو ز جان ملولم
۲
خورشید رخت بتافت یک روزتا کرد چو ذرهٔ عجولم
۳
میتافت پیاپی و دمادمتا خواست فکند در حلولم
۴
چون نیک نگاه کردم آن روزبنمود جمال در افولم
صفحهٔ ۱ از ۳