خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا بودم کجا رفتم کجاام من نمی‌دانمبه تاریکی در افتادم ره روشن نمی‌دانم
۲
ندارم من درین حیرت به شرح حال خود حاجتکه او داند که من چونم اگرچه من نمی‌دانم
۳
چو من گم گشته‌ام از خود چه جویم باز جان و تنکه گنج جان نمی‌بینم طلسم تن نمی‌دانم
۴
چگونه دم توانم زد درین دریای بی پایانکه درد عاشقان آنجا به جز شیون نمی‌دانم
صفحهٔ ۱ از ۳