خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو خود را پاک دامن می ندانممقامی به ز گلخن می ندانم
۲
چرا اندر صف مردان نشینمچو خود را مرد جوشن می ندانم
۳
بیا تا ترک خود گیرم که خود رابتر از خویش دشمن می ندانم
۴
دلی کز آرزوها گشت پر بتمن آن دل را مزین می ندانم
صفحهٔ ۱ از ۴