خلوتی با فلکی شروانی
شمارهٔ ۱۱ - در مدح منوچهر بن فریدون شروانشاه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن رخ رخشان و زلف عنبر افشانش نگرو آن لب و دندان چون لؤلؤ و مرجانش نگر
۲
کرد با من شرط و پیمان در وفا و دوستیذره ننمود از آن شرط و پیمانش نگر
۳
در میان جان من درد فراقش دیده ایبر دل بیچاره من داغ هجرانش نگر
۴
دلبری کز دور دیداری ز ما دارد دریغبا خسان و ناکسان در بوسه احسانش نگر
صفحهٔ ۱ از ۶