خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۴۱ - فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیر آمدن شاه برآورد ز من دودگر دیرتر آید برود جان و تنم زود
۲
از بسکه همی دارم در سینه غم شاهخون دل ریشم زره دیده بپالود
۳
با پشت خم آگینم و با کام سم آگینبا چشم دم آلودم و با جان غم آلود
۴
چون لاله رخم زردتر از چهره زر گشتچون کوه تنم زارتر از کاه بفرسود
صفحهٔ ۱ از ۵