خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۴۲ - در مدح ابومنصور و هسودان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زمانه روی زمین را چو رنگ دیبا کردطراز دیبا یاقوت کرد و مینا کرد
۲
بهاری ابر ز دریا نهاد روی بدشتوز آب دیده همه شب برم چو دریا کرد
۳
هوا همی بگشاید ز سنگ خارا آباز آن ببین که همی ز آب سنگ خارا کرد
۴
سرشگ ابر زمین را شگفت رنگین کردنسیم باد هوا را شگفت بویا کرد
صفحهٔ ۱ از ۹