خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفت وجودم به عدم چون کنمهیچ شدم هیچ نیم چون کنم
۲
تو همه من هیچ به هم هر دو راچون به هم اندازم وضم چون کنم
۳
با منی و من ز توام بی خبربا تو بهم بی تو بهم چون کنم
۴
ای غم عشق تو مرا سوختهسوخته‌ام بی تو ز غم چون کنم
صفحهٔ ۱ از ۴