خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۰۲ - در مدح ابراهیم ابن شریف
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوشم شبی خجسته بد و مجلسی ظریفعیشی چو روح روشن و وقتی چو جان نظیف
۲
بگذاشتم به شادی تا روز عمر خویشبا دلبری مساعد و با باده لطیف
۳
باده مرا موافق و نزهت مرا شریکنعمت مرا مقارن و دولت مرا حریف
۴
روز سپید گشته به من شد شب سیاهخلد لطیف کشته مرا عالم کثیف
صفحهٔ ۱ از ۴