خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح ابوالخلیل جعفر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رخ رخشانت چون آئینه نادیده زنگزنگ بزدا از دل عاشق ببکمازی چو زنگ
۲
آنکه رومی آرزو کرده عطایش چون عربآنکه ترکی آرزو کرده بساطش همچو زنگ
۳
مادرش بوده است همچون زنگی زنگارگوناو بسان رومیان بر تن ندارد هیچ زنگ
۴
در میان جام زرین چون گل اندر شنبلیدبر سرش کف ایستاده همچو سیم هفت رنگ
صفحهٔ ۱ از ۷