خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنمگوییا یک درد را بر خود دو چندان می‌کنم
۲
بلعجب دردی است دردِ عشقِ جانان کاندرودردم افزون می‌شود چندان که درمان می‌کنم
۳
چند گویی توبه کن از عشق و زین ره باز گردچون توانم توبه چون این کار از جان می‌کنم
۴
از میانِ جان نگیرد عشقِ او هرگز کنارکز میانِ جان هوای روی جانان می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۳