خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح ابوالخلیل جعفر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا شمر چون درع داودی شد از باد شمالگشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال
۲
در ببارد از هوا هر ساعتی ابر بهارمشگ پالد بر زمین هر ساعتی باد شمال
۳
کرد چون عمان زمین را اشگ ابر قطره بارکرد چون تبت هوا را بوی باد مشگ پال
۴
گشت چون آب زلال اندر خزان خون رزانگشت چون خون رزان اندر خزان آب زلال
صفحهٔ ۱ از ۱۱