خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح ابوالخلیل
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فامبوی و رنگ از گل ستاند و باده و بیجاده وام
۲
از شکوفه باد در بستان شده لؤلؤ فشانوز شقایق سنگ در صحرا شده بیجاده فام
۳
حور عین از خلد اگر عمدا ببستان بگذردخلد با بستان بچشم حور عین آید سقام
۴
وقت خفتن سار بر مرجان نهد در باغ سرگاه رفتن گور بر سنبل نهد در دشت گام
صفحهٔ ۱ از ۱۱