خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح ابوالمعمر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلاف بود همیشه میان تیغ و قلمکنون به بخت ملک متفق شدند به هم
۲
چگونه کلک که بر دشمنان و بر یاراناز اوست راحت و محنت از اوست شادی و غم
۳
ضعیف جسم و تن خصم از او شده است ضعیفسقیم لون و دل دوست را شفا ز سقم
۴
مخالفان را چون چوب موسی عمرانموافقان را چون باد عیسی مریم
صفحهٔ ۱ از ۹