خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۴۶ - در مدح شاه ابوالحسن و شاه ابومنصور
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون
۲
بدان دو لاله مصقول دل کند مشغولبدان دو سنبل مفتول دل کند مفتون
۳
اگر نوان و نگونست زلف او چه عجبکه صد هزار دلست اندر او نوان و نگون
۴
ایا بروی چو گلنار خیز و باده بیارچو باده ساز رخ خود ز باده گلگون
صفحهٔ ۱ از ۷