خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۴۷ - در مدح امیر وهسودان
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتی که لاله چند از رخانش لاله ستانچه لاله ای که ندیده است خلق لاله چنان
۲
بلای دین و دل آمد بسنبل و بادامشفای جان و تن آمد بلاله و مرجان
۳
همی رباید دلرا بناز در وصلتهمی ستاند جانرا بناز در هجران
۴
چرا نباشم در هجر او نوان و نوندچرا نباشم از هجر او نوند و نوان
صفحهٔ ۱ از ۱۰