خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۰۳
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از یار بریدن بسزا وار گزیدنمستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن
۲
چون سیم کشیده شده مویم بجوانیاز راز نهان کردن و اندیشه کشیدن
۳
از بسکه سخندانم هر گونه بگویمهستم گه و بیگاه بانگشت گزیدن
۴
بسیار شدند انده و کم گشت نشاطمز اندیشه کم گفتن و بسیار شنیدن
صفحهٔ ۱ از ۲