خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما مرد کلیسیا و زناریمگبری کهنیم و نام برداریم
۲
دریوزه گران شهر گبرانیمشش‌پنج‌زنان کوی خماریم
۳
با جملهٔ مفسدان به تصدیقیمبا جملهٔ زاهدان به انکاریم
۴
در فسق و قمار پیر و استادیمدر دیر مغان مغی به هنجاریم
صفحهٔ ۱ از ۴