خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اکنون که نشانهٔ ملامیموانگشت نمای خاص و عامیم
۲
تا کی سر نام و ننگ داریمزیرا که نه مرد ننگ و نامیم
۳
در شهر ندا زنیم و گوییممعشوقهٔ خویش را غلامیم
۴
هم نام به باد داده هم ننگواندر طلب نشان و نامیم
صفحهٔ ۱ از ۳