خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیار آن جام می تا جان فشانیمنثاری بر سر جانان نشانیم
۲
بیا جانا که وقت آن درآمدکه جان بر جام جان‌افشان فشانیم
۳
چو بر جان آشکارا گشت جانانز غیرت جان خود پنهان فشانیم
۴
دمی کز ما برآید بی غم اودر آن ماتم بسی طوفان فشانیم
صفحهٔ ۱ از ۲