خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نهان از دیده و در دل عیاناز جهان بیرون ولی در قعر جان
۲
هر کسی جان و جهان می‌خواندتخود تویی از هر دو بیرون جاودان
۳
هم جهان در جانت می‌جوید مدامهم ز جان می‌جویدت دایم جهان
۴
تو جهانی، لیک چون آیی پدیدنه که جانی، لیک چون گردی نهان
صفحهٔ ۱ از ۴